สุดท้ายคนที่เจ็บก้อคือฉันเอง
posted on 17 Jun 2008 21:42 by sky-blue-nunจะจดจำความเป็นเรา.. แม้จะเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง
จะยิ้มกับใครๆ ที่ชีวิตได้เข้าไปปะปน
แม้จะไม่มีสักคนที่เป็นเธอ
พรุ่งนี้.. ฉันจะอยู่ด้วยหัวใจเก่า ๆ
ที่ยังมีเงาความเป็นเราอยู่เสมอ
จะตื่นเพื่อรัก และหลับตาเพื่อรัก รักเธอ
จะมีความสุขกับการพร่ำเพ้อถึงวันวาน
พรุ่งนี้.. ฉันจะอยู่ด้วยชีวิตเก่าๆ
ที่มีความเหงา ก่อเกิดจากเรื่องราวเก่าๆ
เพื่อแลกกับการที่เธอได้พบสิ่งใหม่ที่ต้องการ
หากต้องเจ็บปวดอย่างกล้าหาญ ..ฉันยินดี..
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อรัก
มันอาจดูผิดนักที่จมปลักอยู่กับความฝัน
จริงอยู่ที่ชีวิตต้องยืนอยู่กับปัจจุบัน
และก็จริงเช่นกัน ที่รักเรานั่นเหลือเพียงเงาฝัน
แต่ฉันทำทุกอย่างเพื่อรัก
นี่คือเหตุผล ไม่ใช่ข้ออ้าง
มันอาจดูโง่งมที่เจ็บจมปลักกับภาพจางๆ
แต่ใครจะว่าอย่างไรก็ช่าง ฉันจะรักเธอ
สิ่งที่อยู่ในดวงตาเธอคือความว่างเปล่า
ภาพของฉัน และเธอ เหลือเพียงเงาจางๆ
การดึงมือเธอมากอดไว้ เป็นการกระทำที่ผิดสำหรับผู้แพ้
ไม่ว่าใคร คนที่ไม่ใช่ "ของแท้" ก็ควรลา
ความรัก. . . ไม่เคยมีถูกหรือมีผิด
แต่บางครั้งการมีชีวิต ก็กลายเป็นความผิดของคนไร้ค่า
ฉันจึงไม่ควรมีตัวตนในขณะที่เธอสองคนสานเวลา
และฉันก็ไม่ควรมีหัวใจ หรือดวงตาที่แสดงให้เธอรู้ว่าฉันรักใคร
ไม่ว่าใครจะมาก่อนหรือมาที่หลัง
คนที่เป็น "ความผิดพลั้ง" ก็คือคนที่จะต้องร้องไห้
หากสิ่งที่เหยียบย่ำจนธรรมดาคือเม็ดทราย
ทรายที่เล็กกว่าใจ. . . กับใจที่ไร้ค่ากว่าทราย
มันก็สมควรแล้วใช่ไหมที่ฉันจะลา
ผ่านมาแล้วก้อผ่านไปค่ะ
แต่กว่าที่ผ่านไปได้
คงยากหน่อยนะคะ
เป็นกำลังใจค่ะ
#1 By Peaw-weaw on 2008-06-19 14:25